نکته های ان ال پی – خاطره های بد را فراموش کنیم
اولین کشف بزرگ و در واقع مهم ترین کاری که ان ال پی (NLP) کرد، کمرنگ کردن تصویرهای ذهنی است . باید پذیرفت که شخصیت ما چیزی غیر از انبوهی از تصویرهای ذهنی نیست . آنچه آموخته ایم ، هر نوع مهارتی که کسب کرده ایم ، و همه ی تجربه های ما به صورت تصویرهایی در ذهن ما بایگانی شده اند.
این تصویرها از بسیاری جهات به ما کمک می کنند. بدون این تصویرها تقریبا هیچ می شویم . اگر این تصویرهای ذهنی نباشد احتمالا با گیاه فرق چندانی نخواهیم داشت. اما از سوی دیگر برخی از این تصویرها نیز ممکن است مزاحم زندگی ما شوند. در اوایل دهه ی 1970 که اصول اولیه ی ان ال پی کشف شد، به منظور تغییر کیفیت های فرعی تصاویر ذهنی به کار گرفته شد. پس از اینکه مشخص شد که با این شیوه می توان خاطره ها (یا همان تصاویر ذهنی) را دستکاری کرد ، از آن برای کمرنگ کردن یا فراموشی نسبی خاطره های بد استفاده شد. بعدها برای رفع فوبیا (ترس) ، ترک عادتها و رفع وسواس ها از ان ال پی استفاده کردند. این جریان هنوز هم ادامه دارد و هر روز تکنیک های تازه ای برای رفع مشکلات کهنه کشف و ارائه می شود.
تراما چیست ؟
خاطره های تلخ و ضربه ها و آسیب های روانی را اصطلاحا «تراما» می نامند . بعضی از این تراماها ، مثلا حوادث دردناک طبیعی ، عشق شکست خورده ، تصادف های وحشتناک یا مرگ عزیزان ممکن است آثار بسیار بدی بر زندگی افراد بگذارند . ریشه ی بسیاری از ناراحتی های روانی همین خاطره های ناخوشایند هستند . این خاطره ها ممکن است موجب ترس ، افسردگی ، وسواس و امثال آن شوند .
خانمی که از جنس مخالف هراس داشت ، می گفت: «در سن یازده سالگی و در زمانی که داشتم به مدرسه می رفتم ، در یک کوچه ی خلوت پسری به من حمله ور شد . من هراسان برگشتم و خودم را به داخل منزل انداختم . پس از آن واقعه از مردها ترسیدم و تا کنون که 34 سال دارم هنوز ازدواج نکرده ام و هر وقت مردی را می بینم که به من خیره شده است بدنم به لرزه می افتد.»
افسردگی ها ، وسواس ها و وسوسه ها هم ممکن است با خاطره های ما مرتبط باشند . لازم به یادآوری است که این عوارض همیشه هم بر اثر خاطره های هولناک پدید نمی آیند ، بلکه نوع تربیت دوران کودکی ، سخنان معلمان و اطرافیان ، فیلمها ، کتابها ، و نظایر آنها هم ممکن است موجب ترس های مرضی و وسواس ها شوند . اما اگر خاطره ی خاصی موجب پیدایش یا تشدید این عوارض شده باشد ، می توان نتیجه گرفت که به احتمال زیاد با کمرنگ کردن آن خاطره ، عوارض ناشی از آن هم بهبود می یابد . در ضمن باید توجه داشت که این راهنمایی ها شما را از مراجعه به روان پزشکان متخصص و معتبر بی نیاز نمی کند ، بلکه اصولا انواع شیوه های روان درمانی در کنار روش های رسمی پزشکی و دارویی است که می تواند نتیجه بخش باشد .
نحوه ی کمرنگ کردن
باید دانست که هیچ خاطره ای را نمی توان از میان برد . خاطره های ما همیشه با ما هستند ، ولو اینکه آنها را فراموش کرده باشیم . خاطره های فراموش شده هم گاهی در اثر بعضی حوادث دوباره در ما زنده می شوند و به یاد می آیند و همین نشان می دهد که هر چند فراموش شده اند ، اما در واقع از میان نرفته اند . از سوی دیگر هدف ما هم نباید این باشد که خاطره ای را به کلی از میان ببریم . همین که آنها را کمرنگ تر کنیم و به اعماق تاریکتر ذهن ببریم کافی است ؛ زیرا در این صورت کمتر در دسترس هستند و آزارندگی آنها به کلی از میان می رود . اگر خاطره ای از میان برود ، بخشی از شخصیت خود هم از میان می رود .
شاهکار NLP این است که تصویرهای زنده ، پررنگ ، بزرگ ، نزدیک و خود احساس را تبدیل به تصویرهایی می کند که کمرنگ و خاکستری ، کوچک ، دور ، و دیگر احساس هستند و چون تاثیرگذاری آنها اندک است ، لذا شخص را آزار نمی دهند . پس از آن باز هم آن فرد می تواند آن خاطره را برای دیگران تعریف کند اما دیگر دچار هیجان های زاید ، تشنج و اندوه غیر ضروری نمی شود . بلکه با خونسردی و به طوری که انگار آن واقعه برای شخص دیگری اتفاق افتاده است آن را تعریف می کند .
اگر ترس ، اندوه ، افسردگی ، یا هر چیز دیگری بر اثر حادثه ی خاصی پدید آمده باشد ، آن خاطره ی خاص را کمرنگ و کم اثر می کنیم . اگر هم خاطره ای وجود نداشته باشد و یا شخص نتواند آن را به یاد آورد ، ناچار ابتدا خاطره ای را می سازیم و سپس آن خاطره ی ساختگی را کم اثر می کنیم .
منبع :
مهدی مجردزاده کرمانی – مجله موفقیت
با اقتباس از:
کاربرد روانشناسی در زندگی عادی
دایره المعارف ویکی پدیا
www.NLPinfo.com
www.NLPuniversitypress.com
دستهبندی شده در:
روانشناسی Tagged:
ان ال پی 
